#

Czasami łapiesz się na tym, Nadzieja, że chcesz wysłać mu esemesa z napisem “ty kretynie”. “Durniu”. Potem zdajesz sobie sprawę, że jego telefon, który cały czas masz przy sobie, zabrzęczałby ci w drugiej kieszeni. Ta świadomość powoduje mocne zawirowania błędnika, idący od kości ból, poczucie nagłego wyszarpnięcia jelit na zewnątrz.
Gdy kogoś nie ma, gdy ktoś, kto był najcenniejszy, kto ustawiał wokół ciebie fizykę, ktoś, bez kogo może wyłączyć się grawitacja, a tabliczka mnożenia stracić ważność, gdy ten ktoś znika, możesz dalej żyć, chodzić, jeść, odbierać telefony. Po prostu za tobą dryfuje nadpalona dziura. Coś cały czas do ciebie nadbiega, aby schwycić cię za szyję, przylepić się do ciebie i już nie puścić, coś wystającego z tej dziury.

“Radio Armageddon”

^

Nie, nie, nie. To nie może się wydarzyć w ten sposób.
Ona nie może mówić w tym momencie takich rzeczy. To nielegalne.
Wysuwam się spod niej, próbuję ochłonąć, wykrztusić to z siebie jednym wielkim wydechem.
Kurwa jasna, jak bardzo, jak bardzo, ale to jak bardzo, jak katastrofalnie bardzo chcę się z nią teraz kochać.
Uciekajmy z tej pieprzonej szopki, wybierzmy najtańszy z cywilizowanych scenariuszy, znajdźmy czystą pościel, wannę, kupmy w dyskoncie najtańsze zapachowe świeczki, umyjmy się, wytrzeźwiejmy, wypijmy tylko butelkę bułgarskiego półwytrawnego za osiem złotych i wtedy to zróbmy, niech to trwa wieczność, i niech będzie czymś większym niż seks i większym niż życie.
Ale zrobić to w tym namiocie, to jak zrzygać się na ołtarz.

“Zrób mi jakąś krzywdę”

Colorado Kid

Potem przez jakąś minutę staliśmy tam we trójkę, przyglądając mu się jak żałobnicy. Minuta w pewnych okolicznościach może trwać bardzo krótko, ale może się też okropnie dłużyć. Pamiętam wiatr – jeszcze słaby, choć już zaczął nabierać sił. Kiedy wieje ze wschodu, a stoi się od strony lądu, to taki smutny dźwięk…
- Wiem – powiedziała cicho Stephanie. – Jakby wył.
Skinęli głowami. Nie wiedziała, że w zimie ten dźwięk staje się upiorny – i nie było powodu jej tego mówić.

“Colorado Kid”