clap hands

jakiś czas temu, robiąc swego rodzaju rachunek sumienia, stwierdziłam, że tak naprawdę niczego nie umiem.

spłuczka nie działa

Natalia, Aga, i ja, trzy same w mieszkaniu, no bo brat spał, zresztą, jego można by nie liczyć. gdzieś o 11 zebrało nam się na oglądanie filmów, koreańskich horrorów i jakiegoś tam psychologicznego, po czym bałyśmy się iść do łazienki. przez korytarz biegłyśmy zakrywając twarz rękoma i poduszkami, a na samych filmach łapałyśmy się za ręce i wydawałyśmy odgłosy, które trudno sklasyfikować – coś między jękiem a piskiem. o 1 w nocy zgłodniałyśmy, tak. kurczaki z zamrażalnika wymiatają. no i tekst nie powiem czyj, ‘ej, spłuczka nie działa! a ja ci tu kupę strzeliłam!’. gdzieś w okolicach godziny 3 wypiłyśmy cappuccino, skacząc po kanałach w poszukiwaniu czegoś, co nas zajmie na chwilę. i tak do szóstej trzydzieści, Aga jebła się na kanapie, Natalia to samo, a ja na podłodze (żadnych pytań). szkoda, że trzy godziny snu, to trochę za mało.

zdjęć nie ma, bałam się iść po aparat.

there’s always some killin’

szłam ulicą wśród lekkiego letniego deszczyku nucąc murder in the red barn razem z tomem waitsem śpiewającym w mojej głowie

całkiem fajna taka egzystencja.